Svarodaya

Map

Rudrayāmala Uttara Tantra

A Yāmala of the Vidyāpīṭha, a Śākta compendium of the eastern schools, and a title cited far more often than it can be found — the text the Vijñāna Bhairava names as its source.

Few titles are quoted more often in tantric Sanskrit than the Rudrayāmala, and few are harder to hold. Abhinavagupta cites it; Jayaratha cites it; the Bengali Śākta digests cite it constantly; the Vijñāna Bhairava names it as its own parent. The book that now circulates under the name will not account for most of what is credited to it — and that discrepancy is itself one of the more instructive facts about how this literature travelled.

What a yāmala isयामल

Yāmala means a pair, a couple, a union; the ordinary Sanskrit word for twins stands beside it. A Yāmala tantra is revelation arising from the union of Rudra and his Śakti rather than from Śiva alone, and the consequence is formal as well as doctrinal. Texts of this class are dialogues throughout — Bhairava and the Goddess in alternating question and answer, neither of them merely the audience. The teaching that Śakti and the possessor of Śakti are never separate is, in a Yāmala, a statement about the shape of the book as much as about the nature of things.

Within the Bhairava stream the Yāmalas belong to the Vidyāpīṭha, the goddess-centred half of the revelation, and the canonical lists count eight of them — a yāmalāṣṭaka. Which eight varies from source to source. Brahmayāmala, Viṣṇuyāmala, Rudrayāmala, Skandayāmala, Ruruyāmala, Vetālayāmala, Svacchandayāmala, Ātharvaṇayāmala are among the names that recur, in shifting combinations and sometimes with others in their place. As with the twenty-eight Āgamas and the sixty-four Bhairava tantras, the number describes how the tradition conceived its canon rather than what can be counted on a shelf.

One Yāmala survives in something close to its early form, and it shows what the class was. The Brahmayāmala, also called the Picumata, is preserved in a Nepalese palm-leaf manuscript copied in the eleventh century, and it is uncompromising: its deity is Kapālīśabhairava with the goddess Caṇḍā Kāpālinī, its practitioner carries the skull-staff and the skull-bowl, and its rites belong squarely to the cremation ground and the cult of the yoginīs. That is the world the Yāmalas came out of — older, fiercer and far more concretely ritual than the philosophical Trika that grew from the same soil.

Two Rudrayāmalas

The Rudrayāmala that the Kashmirian authors knew is not extant. Abhinavagupta and Jayaratha quote a text of that name; later digests quote it at length; and no manuscript answering to those quotations has been identified. What does survive, printed repeatedly in Calcutta and Varanasi since the later nineteenth century, is the Rudrayāmala Uttara Tantra — the "latter" Rudrayāmala, a long Śākta work whose language, cast of goddesses and ritual assumptions place it in eastern India and centuries after the Kashmirian citations. Estimates of its date differ and none is secure; few would put its present shape earlier than the fifteenth or sixteenth century, and portions of it are probably later still.

What the Uttara Tantra contains

None of that makes the surviving text uninteresting. It is a substantial and wide-ranging Śākta compendium, and it is one of the places where a reader can watch several currents run together.

Mantroddhāraमन्त्रोद्धार · extraction
The drawing-out of mantras from a lettered diagram. The syllables are not simply given; they are extracted from a grid by a stated procedure, so that a mantra arrives as an operation rather than as a word. A great deal of the text is taken up with this, and it is the most technical thing in it.
The Goddess
Tārā above all, but also Kālī, Bhairavī and material belonging to the Śrīvidyā, together with the hymns, protective kavacas and thousand-name litanies that attend them. The theology is that of the Mahāvidyās, the eastern Śākta cult of the ten great goddesses — one of the clearest indications that the text as we have it is not an early Kashmirian Vidyāpīṭha work.
Cīnācāraचीनाचार · the way of Mahācīna
The text carries the well-known story of Vasiṣṭha, who fails to propitiate Tārā by orthodox austerity, is directed to Mahācīna, and finds there a teaching conducted in wine and flesh and the company of women, which he is made to accept before he can succeed. It is one of the tradition's own accounts of why a transgressive rite exists at all, and it is largely through this text that the story is known.
The subtle body
The channels, the centres, the ascent of kuṇḍalinī, the retention and movement of breath. This is the material that made the book useful far outside its own school, and it is the physiology that the breath teachings assume throughout.
Yoga and observance
Long stretches on posture, prāṇāyāma and mudrā, on the discipline and the grades of the practitioner, and on initiation, the qualifications of the guru, and the calendrical and domestic ritual of a Śākta household.

A conduit

The Uttara Tantra's real historical importance is as a channel. Material passed through it into compilations that had a far wider circulation than any Vidyāpīṭha scripture ever enjoyed — the Bengali Śākta digests, the ritual handbooks that depend on them, and from there into the printed devotional literature of the nineteenth century and after. A very large number of hymns, armours and mantra-prescriptions in ordinary use carry a colophon assigning them to the Rudrayāmala. Some of them are in the printed Uttara Tantra. Many are not, and were attached to the name for the authority it conferred.

That is worth stating plainly rather than treating as a scandal. Attribution in this literature is a claim about lineage and legitimacy, not a bibliographical statement, and a tradition which holds that its scriptures are fragments of an unbounded revelation has no difficulty at all with the idea that a teaching may be from the Rudrayāmala without being in any particular copy of it. The historian's problem and the tradition's self-understanding are simply not the same problem, and the honest course is to keep them apart.

The Vijñāna Bhairava's claim

The most consequential of these attributions is the Vijñāna Bhairava's. Its colophons place it within the Rudrayāmala and the tradition has always cited it so: one hundred and twelve dhāraṇās, a dialogue between Bhairava and the Goddess, presented as an extract drawn from the greater Yāmala.

What the claim is worth needs care in both directions. It cannot be verified, because the Rudrayāmala it refers to is lost; and it cannot be refuted from the surviving Uttara Tantra, which does not contain the Vijñāna Bhairava and is in any case too late to be the text meant. But the Vijñāna Bhairava's own antiquity does not rest on the attribution. It was known and quoted in Kashmir in the tenth and eleventh centuries; Kṣemarāja began a commentary on it, the Uddyota, which breaks off after the opening verses; and Śivopādhyāya completed the exegesis long afterwards with his Vivṛti. The text stands on that evidence whatever its parentage.

What the attribution does tell us is what its transmitters took its pedigree to be, and the choice is exact. A Yāmala is revelation issuing from the union of the two; and the Vijñāna Bhairava's opening argument, before it reaches a single practice, is that Śakti and the holder of Śakti are never in fact two, so that to enter Śakti is to enter Bhairava. A text that begins there names as its source the one class of scripture defined by precisely that union. Whether or not the descent is historical, the claim is doctrinally well judged — and that, in a tradition where lineage is a statement of what a teaching is, is not a trivial thing to have got right.

7,694 verses · page 74 of 129

48.4Paṭala 48

यज्ज्ञात्वा योगिनः सर्वे षट्चक्रपरिभेदकाः | आकाशगामिनः सर्वे र्स्वगमोक्षाभिलाषुकाः

yajjñātvā yoginaḥ sarve ṣaṭcakraparibhedakāḥ | ākāśagāminaḥ sarve rsvagamokṣābhilāṣukāḥ

48.5Paṭala 48

महादेवसमाः सर्वे देवाश्च स्वर्गभोगिनः | सर्वरक्षाकरं स्तोत्रं ये पठन्ति निरन्तरम्

mahādevasamāḥ sarve devāśca svargabhoginaḥ | sarvarakṣākaraṃ stotraṃ ye paṭhanti nirantaram

48.6Paṭala 48

ते यान्ति ब्रह्मसदनं सिद्धमुख्या महीतले

te yānti brahmasadanaṃ siddhamukhyā mahītale

48.7Paṭala 48

ओं भजामि शम्भुं सुखमोक्षहेतुं | रुद्रं महाशक्तिसमाकुलाङ्गम् | रौद्रात्मकं चारुहिमांशुशेखरं | कालं गणेशं सुमुखाय शङ्करम्

oṃ bhajāmi śambhuṃ sukhamokṣahetuṃ | rudraṃ mahāśaktisamākulāṅgam | raudrātmakaṃ cāruhimāṃśuśekharaṃ | kālaṃ gaṇeśaṃ sumukhāya śaṅkaram

48.8Paṭala 48

मृत्युञ्जयं जीवनरक्षकं परं | शिवं परब्रह्मशरीरमङ्गलम् | हिमांशुकोटिच्छविमादधानं | भजामि पद्मद्वयमध्यसंस्थितम्

mṛtyuñjayaṃ jīvanarakṣakaṃ paraṃ | śivaṃ parabrahmaśarīramaṅgalam | himāṃśukoṭicchavimādadhānaṃ | bhajāmi padmadvayamadhyasaṃsthitam

48.9Paṭala 48

सर्वात्मकं कामविनाशमूलं | तं चन्द्रचूडं मणिपूरवासिनम् | चतुर्भुजं ज्ञानसमुद्रयाढ्यं | पाशं मृगाक्षं गुणसूत्रव्याप्तम्

sarvātmakaṃ kāmavināśamūlaṃ | taṃ candracūḍaṃ maṇipūravāsinam | caturbhujaṃ jñānasamudrayāḍhyaṃ | pāśaṃ mṛgākṣaṃ guṇasūtravyāptam

48.10Paṭala 48

धरामयं तेजसमिन्दुकोटिं | वायुं जलेशं गगनात्मकं परम् | भजामि रुद्रं कुललाकिनीगतं | सर्वाङ्गयोगं जयदं सुरेश्वरम्

dharāmayaṃ tejasamindukoṭiṃ | vāyuṃ jaleśaṃ gaganātmakaṃ param | bhajāmi rudraṃ kulalākinīgataṃ | sarvāṅgayogaṃ jayadaṃ sureśvaram

48.11Paṭala 48

शुक्रं महाभीमनयं पुराणं | प्राणात्मकं व्याघिविनाशमूलम् | यज्ञात्मकं कामनिवारणं गुरुं | भजामि विश्वेश्वरशङ्करं शिवम्

śukraṃ mahābhīmanayaṃ purāṇaṃ | prāṇātmakaṃ vyāghivināśamūlam | yajñātmakaṃ kāmanivāraṇaṃ guruṃ | bhajāmi viśveśvaraśaṅkaraṃ śivam

48.12Paṭala 48

वेदागमानामतिमूलदेशं | तदुद्भवं भद्रहितं परापरम् | कालान्तकं ब्रह्मसनातनपिरयं | भजामि शम्भुं गगनादिरूढम्

vedāgamānāmatimūladeśaṃ | tadudbhavaṃ bhadrahitaṃ parāparam | kālāntakaṃ brahmasanātanapirayaṃ | bhajāmi śambhuṃ gaganādirūḍham

48.13Paṭala 48

शिवागमं शब्दमयं विभाकरम् | भास्वत्प्रचण्डानलविग्रहं ग्रहम् | ग्रहस्थितं ज्ञानकरं करालम् भजामि शम्भुं प्रकृतीश्वरं हरम्

śivāgamaṃ śabdamayaṃ vibhākaram | bhāsvatpracaṇḍānalavigrahaṃ graham | grahasthitaṃ jñānakaraṃ karālam bhajāmi śambhuṃ prakṛtīśvaraṃ haram

48.14Paṭala 48

छायाकरं योगकरं सुखेन्द्रं | मत्तं महामत्तकुलोत्सवाढ्यम् | योगेश्वरं योगकलानिधिं विधिं | विधानवक्तारमहं भजामि

chāyākaraṃ yogakaraṃ sukhendraṃ | mattaṃ mahāmattakulotsavāḍhyam | yogeśvaraṃ yogakalānidhiṃ vidhiṃ | vidhānavaktāramahaṃ bhajāmi

48.15Paṭala 48

हेमाचलालङ्कृतशुद्धवेशं | वराभयादाननिदानमूलम् | भजामि कान्तं वनमालशोभितं | चामूलपद्मामलमालिनं कुलम्

hemācalālaṅkṛtaśuddhaveśaṃ | varābhayādānanidānamūlam | bhajāmi kāntaṃ vanamālaśobhitaṃ | cāmūlapadmāmalamālinaṃ kulam

48.16Paṭala 48

स्वयं पुराणं पुरुषेश्वरं गुरुं | मिथ्याभयाह्लादविभाविनं भजे | भावपिरयं प्रेमकलाधरं शिवं | गिरीश्वरं चारुपदारविन्दम्

svayaṃ purāṇaṃ puruṣeśvaraṃ guruṃ | mithyābhayāhlādavibhāvinaṃ bhaje | bhāvapirayaṃ premakalādharaṃ śivaṃ | girīśvaraṃ cārupadāravindam

48.17Paṭala 48

ध्यानपिरयं ज्ञानगभीरयोगं | भाग्यास्पदं भाग्यसमं सुलक्षणम् | शूलायुधं शूलविभूषिताङ्गं | श्रीशङ्करं मोक्षफलक्रियं भजे

dhyānapirayaṃ jñānagabhīrayogaṃ | bhāgyāspadaṃ bhāgyasamaṃ sulakṣaṇam | śūlāyudhaṃ śūlavibhūṣitāṅgaṃ | śrīśaṅkaraṃ mokṣaphalakriyaṃ bhaje

48.18Paṭala 48

नमो नमो रुद्रगणेभ्य एवं | मृत्युञ्जयेभ्यः कुलचञ्चलेभ्यः | शक्तिपिरयेभ्यो विजयादिभूतये | शिवाय धन्याय नमो नमस्ते

namo namo rudragaṇebhya evaṃ | mṛtyuñjayebhyaḥ kulacañcalebhyaḥ | śaktipirayebhyo vijayādibhūtaye | śivāya dhanyāya namo namaste

48.19Paṭala 48

बाह्यं त्रिशूलं वरसूक्ष्मभावं | विशालनेत्रं तनुमध्यगामिनम् | महाविपद् दुःखविनाशबीजं | प्रज्ञादयाकान्तिकरं भजामि

bāhyaṃ triśūlaṃ varasūkṣmabhāvaṃ | viśālanetraṃ tanumadhyagāminam | mahāvipad duḥkhavināśabījaṃ | prajñādayākāntikaraṃ bhajāmi

48.20Paṭala 48

पुरान्तकं पूर्णशरीरिणं गुरुं | स्मरारिमाद्यं निजतर्कमार्गम् | अनादिदेवं दिवि दोषघातिनम् | भजामि पञ्चाक्षरपुण्यसाधनम्

purāntakaṃ pūrṇaśarīriṇaṃ guruṃ | smarārimādyaṃ nijatarkamārgam | anādidevaṃ divi doṣaghātinam | bhajāmi pañcākṣarapuṇyasādhanam

48.21Paṭala 48

दिगग्बरं पद्ममुखं करस्थं | स्थितिक्रियायोगनियोजनं भवम् | भावात्मकं भद्रशरीरिणं शिवं | भजामि पञ्चाननमर्कवर्णम्

digagbaraṃ padmamukhaṃ karasthaṃ | sthitikriyāyoganiyojanaṃ bhavam | bhāvātmakaṃ bhadraśarīriṇaṃ śivaṃ | bhajāmi pañcānanamarkavarṇam

48.22Paṭala 48

मायामयं पङ्कजदामकोमलं | दिग्व्यापिनं दण्डधरं हरेश्वरम् | त्रिपक्षकं त्र्यक्षरबीजभावं | त्रिपद्ममूलं त्रिगुणं भजामि

māyāmayaṃ paṅkajadāmakomalaṃ | digvyāpinaṃ daṇḍadharaṃ hareśvaram | tripakṣakaṃ tryakṣarabījabhāvaṃ | tripadmamūlaṃ triguṇaṃ bhajāmi

48.23Paṭala 48

विद्याधरं वेदविधानकार्यं | कायागतं नीतनिनादतोषम् | नित्यं चतुर्वर्गफलादिमूलं | वेदादिसूत्रं प्रणमामि योगम्

vidyādharaṃ vedavidhānakāryaṃ | kāyāgataṃ nītaninādatoṣam | nityaṃ caturvargaphalādimūlaṃ | vedādisūtraṃ praṇamāmi yogam

48.24Paṭala 48

वेदान्तवेद्यं कुलशास्त्रविज्ञं | क्रियामयं योगस्वधर्मदानम् | भक्तेश्वरं भक्तिपरायणं वरं | भक्तं महाबुद्धिकरं भजाम्यहम्

vedāntavedyaṃ kulaśāstravijñaṃ | kriyāmayaṃ yogasvadharmadānam | bhakteśvaraṃ bhaktiparāyaṇaṃ varaṃ | bhaktaṃ mahābuddhikaraṃ bhajāmyaham

48.25Paṭala 48

गतागतं गम्यमगम्यभावं | समुल्लसत्कोटिकलावतंसम् | भावात्मकं भावमयं सुखासुखं | भजामि भर्गं प्रथमारुणप्रभम्

gatāgataṃ gamyamagamyabhāvaṃ | samullasatkoṭikalāvataṃsam | bhāvātmakaṃ bhāvamayaṃ sukhāsukhaṃ | bhajāmi bhargaṃ prathamāruṇaprabham

48.26Paṭala 48

बिन्दुस्वरूपं परिवादवादिनं | मध्याह्नसूर्यायुतसन्निभं नवम् | विभूतिदानं निजदानदानं | दानात्मकं तं प्रणमामि देवम्

bindusvarūpaṃ parivādavādinaṃ | madhyāhnasūryāyutasannibhaṃ navam | vibhūtidānaṃ nijadānadānaṃ | dānātmakaṃ taṃ praṇamāmi devam

48.27Paṭala 48

कुम्भापहं शत्रुनिकुम्भघातिनं | दैत्यारिमीशं कुलकामिनीशम् | प्रीत्यान्वितं चिन्त्यमचिन्त्यभावं | प्रभाकराह्लादमहं भजामि

kumbhāpahaṃ śatrunikumbhaghātinaṃ | daityārimīśaṃ kulakāminīśam | prītyānvitaṃ cintyamacintyabhāvaṃ | prabhākarāhlādamahaṃ bhajāmi

48.28Paṭala 48

त्रिमूत्तीमूलाय जयाय शम्भवे | हिताय लोकस्य वपुर्धराय | नमो भयाच्छिन्नविघातिने पते | नमो नमो विश्वशरीरधारिणे

trimūttīmūlāya jayāya śambhave | hitāya lokasya vapurdharāya | namo bhayācchinnavighātine pate | namo namo viśvaśarīradhāriṇe

48.29Paṭala 48

तपःफलाय प्रकृतिग्रहाय | गुणात्मने सिद्धिकराय योगिने | नमः प्रसिद्धाय दयातुराय | वाञ्छाफलोत्साहविवर्धनाय ते

tapaḥphalāya prakṛtigrahāya | guṇātmane siddhikarāya yogine | namaḥ prasiddhāya dayāturāya | vāñchāphalotsāhavivardhanāya te

48.30Paṭala 48

शिवममरमहान्तं पूर्णयोगाश्रयन्तं | धरणिधरकराब्जैर्वर्धमानं त्रिसर्गम् | विसम मरणघातं मृत्युपूज्यं जनेशं | विधिगणपतिसेव्यं पूजये भावयामि

śivamamaramahāntaṃ pūrṇayogāśrayantaṃ | dharaṇidharakarābjairvardhamānaṃ trisargam | visama maraṇaghātaṃ mṛtyupūjyaṃ janeśaṃ | vidhigaṇapatisevyaṃ pūjaye bhāvayāmi

48.31Paṭala 48

एतत्स्तोत्रं पठेद् विद्वान् मुनिर्योगपरायणः | नित्यं जगन्नाथगुरुं भावयित्वा पुनः पुनः

etatstotraṃ paṭhed vidvān muniryogaparāyaṇaḥ | nityaṃ jagannāthaguruṃ bhāvayitvā punaḥ punaḥ

48.32Paṭala 48

मणिपूरे वायुनिष्ठो नित्यं स्तोत्रं पठेद् यदि | जीवन्मुक्तश्च देहान्ते परं निर्वाणमाप्नुयात्

maṇipūre vāyuniṣṭho nityaṃ stotraṃ paṭhed yadi | jīvanmuktaśca dehānte paraṃ nirvāṇamāpnuyāt

49.1Paṭala 49

षट्चक्रभेदनार्थाय सर्वसिद्धसुसिद्धये | वक्ष्यामि लाकिनीदेवीस्तोत्रं परमदुर्लभम्

ṣaṭcakrabhedanārthāya sarvasiddhasusiddhaye | vakṣyāmi lākinīdevīstotraṃ paramadurlabham

49.2Paṭala 49

यत्पाठादतिसन्तोषं प्राप्नोति यतिरीश्वर | तत्क्रियासारसम्पन्नं स्तवनं लाकिनीपिरयम्

yatpāṭhādatisantoṣaṃ prāpnoti yatirīśvara | tatkriyāsārasampannaṃ stavanaṃ lākinīpirayam

49.3Paṭala 49

अस्य श्रीलाकिनीस्तोत्रस्य महाविष्णुकहोडऋषिर्गायत्रीच्छन्दो महासिद्धिदमृत्युञ्जय महारुद्र लाकिनी सरस्वतीदेवता मणिपूरभेदने जपे विनियोगः || ओम् बीजाक्षरमूतीमाती हरिणीमार्यां जयां बुद्धिदां | दीनानामपराधकोटिहननीं संज्ञामणिं योगिनाम् | त्वामाद्यामनुरागिणीं गुणगणामोदैकहेतुस्थलां | स्थित्यन्तःकृतकौतुकीम वरदे वन्दे मुदा लाकिनीम्

asya śrīlākinīstotrasya mahāviṣṇukahoḍaṛṣirgāyatrīcchando mahāsiddhidamṛtyuñjaya mahārudra lākinī sarasvatīdevatā maṇipūrabhedane jape viniyogaḥ || om bījākṣaramūtīmātī hariṇīmāryāṃ jayāṃ buddhidāṃ | dīnānāmaparādhakoṭihananīṃ saṃjñāmaṇiṃ yoginām | tvāmādyāmanurāgiṇīṃ guṇagaṇāmodaikahetusthalāṃ | sthityantaḥkṛtakautukīma varade vande mudā lākinīm

49.4Paṭala 49

हेरम्बार्चनसिद्धिदाद्वयगता कोटिप्रभा भास्करा साकारा किरणोज्ज्वला सुखमयी वेदध्वनिप्राणिनी | कोपाको पितलक्षणा तरुतराकल्पाशया संशया कृत्वैवं वरवणीनी समवतु श्रीलाकिनी कङ्किनी

herambārcanasiddhidādvayagatā koṭiprabhā bhāskarā sākārā kiraṇojjvalā sukhamayī vedadhvaniprāṇinī | kopāko pitalakṣaṇā tarutarākalpāśayā saṃśayā kṛtvaivaṃ varavaṇīnī samavatu śrīlākinī kaṅkinī

49.5Paṭala 49

केयूरामलहारमालशुभगा वीरासना स्थायिनी भार्या रुद्रपतेः प्रवालविमला वक्त्रोत्पल स्रग्धरा | माता योगवतां सती परा परपदा माध्वीरसाच्छादिता | त्वं मां पाहि कृपामयी यमगतं मृत्युञ्जये श्रीधरे

keyūrāmalahāramālaśubhagā vīrāsanā sthāyinī bhāryā rudrapateḥ pravālavimalā vaktrotpala sragdharā | mātā yogavatāṃ satī parā parapadā mādhvīrasācchāditā | tvaṃ māṃ pāhi kṛpāmayī yamagataṃ mṛtyuñjaye śrīdhare

49.6Paṭala 49

आकाङ्क्षीकुलसङ्ख्यका क्षयकरी शत्रुप्रभादेर्दया | भक्तानामतिदुःखहा शशिमुखी योन्यानना कामुकी | कामस्थानमकामदोषशतकं शीघ्रं त्वलक्षेमदा | जीवन्मुक्तिपदं विधेहि समरे सर्गद्रुहस्य पिरयम्

ākāṅkṣīkulasaṅkhyakā kṣayakarī śatruprabhāderdayā | bhaktānāmatiduḥkhahā śaśimukhī yonyānanā kāmukī | kāmasthānamakāmadoṣaśatakaṃ śīghraṃ tvalakṣemadā | jīvanmuktipadaṃ vidhehi samare sargadruhasya pirayam

49.7Paṭala 49

त्वं पञ्चाननपूजिता त्वमशिता त्वं बालविद्यागति | स्त्वं सत्यं कवितासु वाक्यकविता त्वं केवलानन्ददा | त्वं लाक्षारुणरूपिणी त्वमवरा त्वं लिङ्गसंहारिणी | त्वं साक्षादमृतप्रदा त्वमजरा त्वं लाकिनी पातु माम्

tvaṃ pañcānanapūjitā tvamaśitā tvaṃ bālavidyāgati | stvaṃ satyaṃ kavitāsu vākyakavitā tvaṃ kevalānandadā | tvaṃ lākṣāruṇarūpiṇī tvamavarā tvaṃ liṅgasaṃhāriṇī | tvaṃ sākṣādamṛtapradā tvamajarā tvaṃ lākinī pātu mām

49.8Paṭala 49

नानामङ्गलधर्मराज्यजडिता संस्कारबोधाश्रया | लिङ्गस्थाचलपुत्रिका नवगृहे सङ्कामयन्ती शिवा | मे लिङ्गोपरि रुद्रनाथ विपथव्याभेदनं सङ्गमं | शीघ्रं कारय देवि मोक्षतुरिकं कोटीव चन्द्रोज्ज्वला

nānāmaṅgaladharmarājyajaḍitā saṃskārabodhāśrayā | liṅgasthācalaputrikā navagṛhe saṅkāmayantī śivā | me liṅgopari rudranātha vipathavyābhedanaṃ saṅgamaṃ | śīghraṃ kāraya devi mokṣaturikaṃ koṭīva candrojjvalā

49.9Paṭala 49

चन्द्राभासकलाश्रया श्रयति या शब्दच्छटा या समा | माया मोहभिदा दया दयति या कृष्णक्रिया मोहिनी | लक्ष्मीर्नीलकलेवरामलमणेः पूर्वं सदा रक्षतु | श्रीविद्या भयदायिनी त्वमपि सा मे नाभिमूलोदया

candrābhāsakalāśrayā śrayati yā śabdacchaṭā yā samā | māyā mohabhidā dayā dayati yā kṛṣṇakriyā mohinī | lakṣmīrnīlakalevarāmalamaṇeḥ pūrvaṃ sadā rakṣatu | śrīvidyā bhayadāyinī tvamapi sā me nābhimūlodayā

49.10Paṭala 49

मात्रा मुद्रामनननिलया मालिनी मन्त्रविद्या | विश्वेशानी शयनरहिता शीतवातातपस्था | सत्यासत्या वचनभवगा गौरि माता त्वमेव | प्राणान् रक्ष प्रथमकिरणामाश्रये त्वामनन्ताम्

mātrā mudrāmanananilayā mālinī mantravidyā | viśveśānī śayanarahitā śītavātātapasthā | satyāsatyā vacanabhavagā gauri mātā tvameva | prāṇān rakṣa prathamakiraṇāmāśraye tvāmanantām

49.11Paṭala 49

सिद्धासिद्धा शशिरविकला केवलाम्भोजसंस्था | स्थित्यानन्दा नयनस्वचलाम्भोजमध्यप्रकाशा | नित्यं श्रद्धागतिपथकरा कर्त्री कामानहर्त्री | नाद्यस्तोत्रं भज भज भजे त्वामनन्तां स्वरूपे

siddhāsiddhā śaśiravikalā kevalāmbhojasaṃsthā | sthityānandā nayanasvacalāmbhojamadhyaprakāśā | nityaṃ śraddhāgatipathakarā kartrī kāmānahartrī | nādyastotraṃ bhaja bhaja bhaje tvāmanantāṃ svarūpe

49.12Paṭala 49

पीतापीता पवनगमना धारणध्यानयोगा | कालाकाला कलिकुलकला निष्कला ज्ञानरूपा | कृष्णानन्दा मदनकुहरा केकरा शङ्करी वा | त्वं श्रीघात्री धवलकमलं नाभिमूले प्रवक्ष्ये

pītāpītā pavanagamanā dhāraṇadhyānayogā | kālākālā kalikulakalā niṣkalā jñānarūpā | kṛṣṇānandā madanakuharā kekarā śaṅkarī vā | tvaṃ śrīghātrī dhavalakamalaṃ nābhimūle pravakṣye

49.13Paṭala 49

श्वेता श्वेतारुणशतकरा भावनाज्ञानसिद्धिः | प्रीताप्रीता परमगहना चारुणामाननायाः | त्वं सा विद्या विधिबुधवरा धारणाज्ञानगम्या | रम्यारम्या रमणनिरता नीरदा पातु नाभिम्

śvetā śvetāruṇaśatakarā bhāvanājñānasiddhiḥ | prītāprītā paramagahanā cāruṇāmānanāyāḥ | tvaṃ sā vidyā vidhibudhavarā dhāraṇājñānagamyā | ramyāramyā ramaṇaniratā nīradā pātu nābhim

49.14Paṭala 49

मन्दोद्बन्धपिरयवधुलता नीरवानावहन्त्री | क्षेत्राक्षेत्रा परचरगता भुक्तिमुक्तिप्रकाशा | कौलाकौलाज्ञापितनयना गञ्जना वातमुग्धा | मुग्धामुग्धामतिधनपतेर्नाभिसंस्थेऽवनाभिम्

mandodbandhapirayavadhulatā nīravānāvahantrī | kṣetrākṣetrā paracaragatā bhuktimuktiprakāśā | kaulākaulājñāpitanayanā gañjanā vātamugdhā | mugdhāmugdhāmatidhanapaternābhisaṃsthe'vanābhim

49.15Paṭala 49

हंसी सिंहासनगतपदा चक्रविद्या सुसूक्ष्मा | श्रीविद्या त्वं नवविलचरा सुन्दरी रक्तवर्णा | स्वर्णाम्भोजोपरि शुभमना चक्रमध्ये प्रतिष्ठा सर्वा वर्णा परिजनदयानाभिपद्मं च रक्षा

haṃsī siṃhāsanagatapadā cakravidyā susūkṣmā | śrīvidyā tvaṃ navavilacarā sundarī raktavarṇā | svarṇāmbhojopari śubhamanā cakramadhye pratiṣṭhā sarvā varṇā parijanadayānābhipadmaṃ ca rakṣā

49.16Paṭala 49

ब्रह्मानन्दा नृपगणमहापूजया शोभिताङ्गी | श्रीश्रीविद्यासकलविभवा भावनीया महेन्द्रैः | सिद्धस्थाने मणिमयगृहे मूलसिंहासनस्था | पद्मे चाष्टान्वितयुगदले नाभिमूले ममाव

brahmānandā nṛpagaṇamahāpūjayā śobhitāṅgī | śrīśrīvidyāsakalavibhavā bhāvanīyā mahendraiḥ | siddhasthāne maṇimayagṛhe mūlasiṃhāsanasthā | padme cāṣṭānvitayugadale nābhimūle mamāva

49.17Paṭala 49

योगज्ञानं द्विविधविभवं वेदविद्याप्रकाशं | मे चाष्टाङ्गं समवतु मुदा षोडशी भैरवस्था | चन्द्रोल्का त्वं भवभयहरा शोकतापापहन्त्री | नाभावब्जे उदयति सुरो यस्तमीशे प्ररक्ष

yogajñānaṃ dvividhavibhavaṃ vedavidyāprakāśaṃ | me cāṣṭāṅgaṃ samavatu mudā ṣoḍaśī bhairavasthā | candrolkā tvaṃ bhavabhayaharā śokatāpāpahantrī | nābhāvabje udayati suro yastamīśe prarakṣa

49.18Paṭala 49

संशिष्टा त्वं विरत करुणे शीतले शीतशैले | साक्षादन्यप्रचयवचना पार्वणा पर्वपूरा | विद्युत्पूरं समसुखमयं पाहि पञ्चानना या | त्वं सा देवी शुभमणिगृहे शीतलत्वं विधेहि

saṃśiṣṭā tvaṃ virata karuṇe śītale śītaśaile | sākṣādanyapracayavacanā pārvaṇā parvapūrā | vidyutpūraṃ samasukhamayaṃ pāhi pañcānanā yā | tvaṃ sā devī śubhamaṇigṛhe śītalatvaṃ vidhehi

49.19Paṭala 49

छन्दोगानां सकलविषयच्छेदिनी चार्णमाता माला लाक्षरुणकिरणभा गोपपूज्या गिरीज्या | मातस्त्वं मे स्वमणिभवनं पाहि सूक्ष्मा भवानी | वानस्थानाश्रय जय कराचाङ्गिरा चान्नपूर्णा

chandogānāṃ sakalaviṣayacchedinī cārṇamātā mālā lākṣaruṇakiraṇabhā gopapūjyā girījyā | mātastvaṃ me svamaṇibhavanaṃ pāhi sūkṣmā bhavānī | vānasthānāśraya jaya karācāṅgirā cānnapūrṇā

49.20Paṭala 49

चन्द्रोल्लासाऽवयवसुखदा दीर्घकेशी विशाला | त्वं मातङ्गी जननि जगतां बालिका विप्रचण्डा | ज्योत्स्नाजाले उदयति सदा रक्तभाषप्रभासा | त्वं मे रुद्र हरिहरतनुं नाभिमूले प्ररक्ष

candrollāsā'vayavasukhadā dīrghakeśī viśālā | tvaṃ mātaṅgī janani jagatāṃ bālikā vipracaṇḍā | jyotsnājāle udayati sadā raktabhāṣaprabhāsā | tvaṃ me rudra hariharatanuṃ nābhimūle prarakṣa

49.21Paṭala 49

वाणीनाम्ना रचयति वचः सुन्दरी वर्णनस्था | स्थित्यन्तस्था चलतनुधरा धामसन्धामरा सा | बोधानन्दप्रकृतितनुभिर्व्यापिनी ज्ञानमुग्धा | मातस्त्वं मे मणिदलगृहं पाहि सर्वाङ्गविद्ये

vāṇīnāmnā racayati vacaḥ sundarī varṇanasthā | sthityantasthā calatanudharā dhāmasandhāmarā sā | bodhānandaprakṛtitanubhirvyāpinī jñānamugdhā | mātastvaṃ me maṇidalagṛhaṃ pāhi sarvāṅgavidye

49.22Paṭala 49

विद्या चण्डामलसितसृजा चन्दनालिप्तदेहा | विश्वेशानि भगवति शिवे त्वं क्षयामोघरूपा | जाया शम्भोर्जटिलशिवगता मोक्षदा मानसंस्था | चित्तं शुभ्रं कुरु विषयछेदनं छेदिनि त्वम्

vidyā caṇḍāmalasitasṛjā candanāliptadehā | viśveśāni bhagavati śive tvaṃ kṣayāmogharūpā | jāyā śambhorjaṭilaśivagatā mokṣadā mānasaṃsthā | cittaṃ śubhraṃ kuru viṣayachedanaṃ chedini tvam

49.23Paṭala 49

मणिमयकुलगेहे कोटिविद्युत्प्रकाशेऽ भयवरमपि देहि कोधविद्ये मयि त्वम् | सकलसुखविभोगं पालय प्राणरूपं | चरणतलविलग्नं मामनाथं परेशि

maṇimayakulagehe koṭividyutprakāśe' bhayavaramapi dehi kodhavidye mayi tvam | sakalasukhavibhogaṃ pālaya prāṇarūpaṃ | caraṇatalavilagnaṃ māmanāthaṃ pareśi

49.24Paṭala 49

भुवनगहनहेतोः कायसर्गा विनास्ते | विधिमखसुरनाथं मानुषादि त्रिसर्गम् | मम मणिकुलपद्मे नित्यरूपाभिधानं | जयति खलु तदानीं स्तोत्रसारप्रकारम्

bhuvanagahanahetoḥ kāyasargā vināste | vidhimakhasuranāthaṃ mānuṣādi trisargam | mama maṇikulapadme nityarūpābhidhānaṃ | jayati khalu tadānīṃ stotrasāraprakāram

49.25Paṭala 49

भवतु चरणपद्मे लाकिनी देवकन्ये | विरचय मनुशास्त्रं सिद्धमन्त्रप्रकारम् | वह वह भवभावं त्राहि मां चन्द्रगेहे | कठिनहृदयनाशं शङ्करि त्वं कुरुष्व

bhavatu caraṇapadme lākinī devakanye | viracaya manuśāstraṃ siddhamantraprakāram | vaha vaha bhavabhāvaṃ trāhi māṃ candragehe | kaṭhinahṛdayanāśaṃ śaṅkari tvaṃ kuruṣva

49.26Paṭala 49

कमलवनसमीपे वन्यमध्येऽतिगुह्ये विषयविषयिनाशं कौलिके त्वं विकृत्य | भवनिजमणिपीठे स्थापयित्वा निदानं | हर हरदयिते त्वं दोषषट्कं विवादम्

kamalavanasamīpe vanyamadhye'tiguhye viṣayaviṣayināśaṃ kaulike tvaṃ vikṛtya | bhavanijamaṇipīṭhe sthāpayitvā nidānaṃ | hara haradayite tvaṃ doṣaṣaṭkaṃ vivādam

49.27Paṭala 49

घोरे सान्द्रान्धकारे मम निजकुलदृग्दानकत्री प्रसन्ने | वाञ्छाकल्पद्रुमस्था त्वमिह कुशलदा दायभागाविभागा | त्वं काली नन्दिनीस्था नयकरुणघटा मध्यगा माघका त्वं | भीमा भीत्यापहन्त्री हरपदनयनो लाकिनी नाभिमाव

ghore sāndrāndhakāre mama nijakuladṛgdānakatrī prasanne | vāñchākalpadrumasthā tvamiha kuśaladā dāyabhāgāvibhāgā | tvaṃ kālī nandinīsthā nayakaruṇaghaṭā madhyagā māghakā tvaṃ | bhīmā bhītyāpahantrī harapadanayano lākinī nābhimāva

49.28Paṭala 49

एतत्स्तोत्रं पठेद् विद्वान् योगज्ञानी निराश्रयः | महासुखगतो वीरो विभवायामृताय च

etatstotraṃ paṭhed vidvān yogajñānī nirāśrayaḥ | mahāsukhagato vīro vibhavāyāmṛtāya ca

49.29Paṭala 49

भोगमोक्षौ करे तस्य चैहिके योगिराड् भवेत् | परे याति महादेवी पादपद्मे न संशयः

bhogamokṣau kare tasya caihike yogirāḍ bhavet | pare yāti mahādevī pādapadme na saṃśayaḥ

49.30Paṭala 49

एहिके चिरजीवित्वं ददाति कामदायिनी | मणिपूरे स्थितो याति कुलमार्गप्रसादतः

ehike cirajīvitvaṃ dadāti kāmadāyinī | maṇipūre sthito yāti kulamārgaprasādataḥ

49.31Paṭala 49

कुलमार्गेण यत्स्थानं लयं विश्वेश्वरीपदम् | तल्लया मणिपूरस्था देवता पश्यति ध्रुवम्

kulamārgeṇa yatsthānaṃ layaṃ viśveśvarīpadam | tallayā maṇipūrasthā devatā paśyati dhruvam